cloud
cloud
cloud
cloud
cloud
cloud

ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ


Με βάση τα στάδια της φωνολογικής εξέλιξης ένα παιδί στην ηλικία των 4 ετών θα πρέπει να παράγει σωστά σχεδόν όλα τα φωνήματα δίνοντας περιθώριο μέχρι τα 5 – 5,5 έτη για των σωστή παραγωγή του φωνήματος /ρ/. Επίσης, οι δομικές και οι συστημικές διαδικασίες απλοποίησης που τα παιδιά κάνουν ως μέρος της φυσιολογικής φωνολογικής ανάπτυξης δεν δικαιολογούνται πέραν της ηλικίας των 4 -4,5 ετών. Έχοντας λοιπόν υπόψη μας τα στάδια της φωνολογικής ανάπτυξης, τη ψυχολογική και συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού αλλά και τα μελλοντικά μαθησιακά προβλήματα που ενδέχεται να προκύψουν θα πρέπει να φροντίζουμε ένα παιδί να έχει δομήσει ένα καλό φωνολογικό σύστημα πριν ενταχθεί στην Α΄ Δημοτικού ώστε να ανταποκριθεί όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις αυτής της δύσκολης σχολικής αρχής.
Σε αυτή την ηλικία θα πρέπει πρώτα από όλα να διερευνηθεί η κατανόηση του παιδιού. Λαμβάνουμε πάντα υπόψη μας τόσο στην λογοθεραπευτική αξιολόγηση όσο και στη λογοθεραπευτική παρέμβαση ότι ένα παιδί αυτής της ηλικίας αναγνωρίζει ρήματα σε εικόνες, κατανοεί έννοιες, κατανοεί τη χρήση των αντικειμένων αλλά και κάποια επίθετα. Με βάση το ότι ένα παιδί στην ηλικία των 2- 3 ετών βρίσκεται στο τηλεγραφικό στάδιο του λόγου θα πρέπει να συνδυάζει 3-5 λέξεις στην αυθόρμητη ομιλία να απαντά σε ερωτήσεις με ναι ή όχι κ.α αλλά και να παράγει αρκετά φωνήματα του φωνολογικού συστήματος σωστά όπως /κ/, /π/, /β/. Έτσι, λοιπόν η έγκαιρη αναζήτηση βοήθειας από ένα λογοθεραπευτή θα βοηθούσε στην πρώιμη παρέμβαση σε αυτή την κρίσιμη για ένα παιδί ηλικία όσον αφορά τη γλωσσική και συναισθηματική του ανάπτυξη.
Από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης ενός παιδιού, από τη βρεφική ακόμα ηλικία θα πρέπει να παρατηρούμε εάν ένα παιδί ανταποκρίνεται στους ήχους. Ένα μωρό θα πρέπει να αντιδρά είτε να βγάζει κάποιον ήχο είτε να γυρνά όταν του μιλάμε ή όταν ακούει ένα δυνατό ήχο. Οτιδήποτε θεωρούμε ότι παρεκκλίνει από τη φυσιολογική ανάπτυξη ενός παιδιού θα πρέπει να διερευνάται καθώς διάφορες καταστάσεις όπως ωτίτιδες χρόνιας μορφής είναι πιθανό να οδηγήσουν σε καθυστέρηση στην ανάπτυξη της ομιλίας ενός παιδιού.
Πράγματι, η έναρξη και παρακολούθηση των πρώτων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων σε σχολικό πλαίσιο είναι μία από τις σημαντικότερες εμπειρίες του παιδιού. Μέσω του παιδικού σταθμού ή/και του νηπιαγωγείου το παιδί σας θα μάθει να συμβιώνει με άλλα άτομα, να ακολουθεί ένα πρόγραμμα, και να κοινωνικοποιείται. Είναι απόλυτα λογικό, λοιπόν, να νιώθετε άγχος για τις αντιδράσεις του παιδιού σας, ιδιαίτερα αν αυτό δεν σας έχει αποχωριστεί στο παρελθόν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα. Ορισμένες συμβουλές που θα μπορούσαν να προταθούν ώστε να επιτευχθεί μία όσο το δυνατόν ομαλότερη μετάβαση του σε αυτό είναι οι εξής: Μην μεταδίδετε το άγχος σας. Να δείχνετε χαρούμενοι που το παιδί σας θα πάει σχολείο. Ιδιαίτερα βοηθητικό θα ήταν να το ενημερώσετε για το τι πρόκειται να συναντήσει (π.χ. κανόνες, καινούρια αθλήματα και δραστηριότητες, παιχνίδι κλπ.).Προσοχή! Ενημερώστε το παιδί για ότι θεωρείτε χρήσιμο και μην το βομβαρδίζετε με πλήθος πληροφοριών. Επίσης, μία αρκετά διασκεδαστική δραστηριότητα, η οποία μπορεί να παρουσιαστεί και σαν παιχνίδι, πριν την άφιξη του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο, είναι η προετοιμασία μίας λίστας με ότι είναι απαραίτητο και η ετοιμασία της τσάντας του. Τέλος, βοηθητική είναι και η ανάγνωση βιβλίων με θέμα «πρώτη φορά στο σχολείο» που κυκλοφορούν στο εμπόριο.
Ένα αρκετά σύνηθες φαινόμενο είναι τα παιδιά να εκδηλώνουν ενδιαφέρον σε συγκεκριμένα πρόσωπα του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, καθώς νιώθουν ότι αυτά ανταποκρίνονται και τους δείχνουν την πρέπουσα σημασία. Άλλες πάλι φορές, ορισμένη συγγενείς έχουν την ικανότητα και την σωματική δύναμη να χειρίζονται τα παιδία και να επικοινωνούν μαζί τους καλύτερα από κάποιους άλλους. Το φαινόμενο αυτό, βέβαια, συχνά δημιουργεί άγχος στον γονέα, που επιθυμία του είναι τα παιδιά να δείχνουν συμπάθεια σε όλους τους συγγενείς χωρίς καμία εξαίρεση. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν θα ήταν καλό να μεταφέρουν το άγχους αυτό στα παιδιά τους και να τα πιέζουν να δείξουν συμπεριφορές που εκείνα δεν θα ήθελαν γιατί το μόνο που θα μπορέσουν να επιτύχουν είναι τα αντίθετα αποτελέσματα, δηλαδή αρνητικές αντιδράσεις και ένα αίσθημα υποχρέωσης. Η ανάγνωση βιβλίων με θέμα την οικογένεια όπως και η χρήση ενισχυτών (π.χ. μικρά δωράκια από την «παραμελημένο μέλος») πιθανόν να λειτουργήσουν βοηθητικά. Επίσης, συζητήσεις για το τι δυνατότητες έχει π.χ ένα ηλικιωμένο μέλος και τους τρόπους που αυτό δείχνει την αγάπη του όπως και το πώς εμείς μπορούμε να δείξουμε την δική μας, σε ώρες που τα παιδιά είναι χαλαρά και ανέμελα, ώστε να μπορούν να μας ακούσουν και να μας καταλάβουν, πιθανόν να δράσουν υποστηρικτικά. Τέλος, τα παιδιά έχουν την ιδιότητα να μιμούνται τους γονείς τους. Το ενδιαφέρον που θα δείξει ένα γονέας για ένα συγγενικό πρόσωπο εύκολα περνάει και στη συμπεριφορά των παιδιών, επομένως προσπαθήστε να δίνετε παραδείγματα στα παιδιά μέσω τις δικής σας συμπεριφοράς.
Αρκετά συχνά τα παιδιά στην ηλικία, περίπου των 2 ετών και πάνω, δείχνουν να είναι περισσότερο δραστήρια και ενεργητικά. Αυτό είναι λογικό, καθώς τα παιδιά σε αυτή την περίοδο της ζωής τους προσπαθούν να ανακαλύψουν τον κόσμο, δρώντας περισσότερο αυτόνομα, ξέροντας, βέβαια, ότι επιστρέφοντας από τον χώρο τον ανακαλύψεων τους θα βρουν να τους περιμένει ένα σταθερό πρόσωπο το οποίο θα τα επιβραβεύσει και θα τα αγκαλιάσει. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, που τα παιδιά αυτής της ηλικίας μαθαίνουν να λένε όχι ή να προκαλούν την αρνητική αντίδραση των μεγαλύτερων. Σημαντικό, επομένως, θέμα για την καλύτερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι ο τρόπος που κάνουμε τις παρατηρήσεις μας όπως και το τι παραδείγματα δείχνουμε σε αυτά. Στην δική σας περίπτωση θα πρέπει να θέσετε όρια σε φίλους και συγγενείς και να μην τους επιτρέψετε σε καμία περίπτωση να αναλάβουν το δικό σας ρόλο. Βοηθητικό θα ήταν, επίσης, να τους εξηγήσετε ποιες ακριβώς «γραμμές-αξίες» θέλετε να περάσετε σε αυτό. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγετε τα διπλά μηνύματα που σαν αποτέλεσμα έχουν να κάνουν την κατάσταση χειρότερη. Πείτε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε φίλους και συγγενείς για το ενδιαφέρον που δείχνουν για την διαπαιδαγώγηση του παιδιού σας και εξηγήστε με ήπιο και ξεκάθαρο τρόπο ότι οι παρατηρήσεις ή ο τρόπος νουθεσίας του είναι ένα θέμα το οποίο θα θέλατε να αναλάβετε εξολοκλήρου. Ζητείστε την βοήθειά τους με το να μην παρεμβαίνουν σε αυτό που προσπαθείτε να κάνετε. Είναι πολύ πιθανό να γευτείτε την αρχική δυσαρέσκειά τους, ωστόσο μακροπρόθεσμα θα διευκολυνθείτε σημαντικά.